Hoofdje vol zorgen? Lage zelfwaarde?
Op naar een weekend met troost van de Aarde!
De zon mag
mijn blauwe maandag
even een fonkeling geven.
Op een mooie, blauwe maandag kreeg deze fonkelende lichtbak van Rime & Fish
een prachtig plekje in een huis aan de Noordzee.
Vrolijke vogels, een kieskeurige kat en een prima pot-vol-koffie zijn de nieuwe vrienden van de vliegtuigen achter de ramen. Te zien met zicht op het tarmac in The Lounge, Terminal 1 op Brussels Charleroi Airport.
Christopher Crow whispers words of seduction,
promises bliss, silver spoons, flying trips,
swears to be flexible without obstruction,
just to obtain a few uplifting sips.
Après un vol époustouflant,
spectaculaire et fatigant,
ce n’est pas lui, le grand gagnant.
Le lendemain, dans le journal,
elle lit un titre génial :
« La belle et le hibou dormant !»
Complètement ailée, prête à démarrer,
au pays des merveilles, Alice se sent chez elle.
Een meermin mijmert op het strand.
Ze kwam in Koksijde aan land
en is op zoek naar Valentijn.
Waar zou haar grote liefde zijn?
Ooit strandde de potvis Valentijn in Koksijde. Onze meermin mist hem met hart en ziel. Vinden de twee geliefden elkaar terug?
CabinArt 2024 Koksijde
Pomona brouwt een toverdrank.
Vier flarden mist, tien teentjes mos,
vijf kronkels van een druivenrank,
acht ademtochten uit het bos,
gesnipperd geel, oranje, rood,
een knisperende eekhoornhaar…
“Simsalabimbam bomen bloot!”
De ravissante herfst is klaar.
Dagdromend zit je in het groene gras.
Er is geen vroeger toen je wilder was.
Er is geen later dat je zorgen baart.
Je bent tevreden met het hier-en-nu.
Vang je een glimp op van het heilige?
Het onbestemde maar toch veilige
gevoel een deel te zijn van een geheel?
Er fluit een vogel en er zoemt een mug.
Een siddering loopt langs je ranke rug.
Een wenkbrauw wipt verbaasd de hoogte in
wanneer een snavel aan een zijden draad
je wegrukt uit je goddelijke staat.
Dit glasraam werd samen met Illumen gemaakt.
Zittend op het zilte zand.
Koffiekopje bij de hand.
Meeuw als steun en toeverlaat.
Therapie bij dageraad.
Ochtendlicht omhelst je hoofd.
Nachtmerries vluchten verdoofd.
Golven rollen af en aan.
Noordzeebries stilt stressorkaan.
Verliefde handen omhelzen elk kopje.
Nippende lippen verslinden elk slokje.
Fluwelen druppels strelen papillen.
Een jagend hart zal langzaam verstillen.
Volledig vervuld komt zij tot een besluit:
Niet één zakje thee komt haar de oren uit.
Tongstrelende druppels gutsen richting aarde.
Ze verminderen lichtjes de cafeïnewaarde.
Een kniesoor zit in zak en as
en is niet in maar uit zijn sas.
Kribbige bui, vleugje verdriet,
vage beklemming, stresslimiet …
Is dit een dipje in de dop?
Een meisjessijsje streelt zijn wang
en fluistert zacht: wees maar niet bang.
Met kwiek gekweel en flink gefluit
tjilp ik jouw treurigheid eruit …
Ik fleur en fladder je weer op.
Wilde plannen vieren feest
binnenin je jonge geest.
Gulzig, groen, gretig, mals
kronkelen ze om je hoofd en hals.
Wordt groen grijs en gretig wijs
als je vordert op je reis?
Offer je een dochter
voor een vleugje wind?
En dan die helm op en gezwind
ten oorlog, och…
Agamemnon,
hoeveel bedrog en tragiek
is te veel voor een oude Griek?